آموخته‌ام كه

تا درونم شادي و خوشبختي را احساس نكنم، با هيچ كس و هيچ چيزي در دنيا احساسش نخواهم كرد. تلاش هرگز بي‌نتيجه نمي‌ماند، تلاش، انرژي‌اي است كه در كل كاينات ذخيره مي‌شود و بالاخره روزي به صورت يك موفقيت چشمگير به سوي‌مان روانه مي‌شود…

تنها به چيزهايي خواهم رسيد كه روزها و ماه‌ها و سال‌ها روياهاي مرا ساخته‌اند.

حتما همان چيزي خواهم شد كه عميقا آرزو كرده‌ام.

رفتار ديگران با من، دقيقا انعكاس رفتار من با آن‌هاست.

گاهي كلام معجزه‌اي مي‌كند كه هيچ جادويي توانايي‌اش را ندارد.

براي لذت بردن از زندگي‌ام بايد مطالعه كنم زيرا كتاب بزرگ‌ترين راهنماي من است.

هيچ‌كس مانند پدر و مادرم، بي‌دليل دوستم ندارد.

نتيجه تك‌تك كارهايم، به من و به جريان زندگي‌‌ام برمي‌گردد.

احترام به افراد، نشانه بزرگي وجود و تكامل شخصيت انساني من است.

عشق ورزيدن هنر انسان‌هاي بزرگ است. پس هيچ بهانه‌اي براي نداشتنش پذيرفته نيست.

اگر دوست بدارم و نگويم، درست مثل اين است كه هرگز دوستش نداشته‌ام.

اگر هميشه خدا را ببينم، او هم هميشه مرا خواهد ديد و آرامشم خواهد داد.

به آن‌هايي كه حتي ذره‌اي هم دوستم نمي‌دارند محبت كنم، چرا كه انرژي عشق حتما نفرت آن‌ها را به محبت تبديل خواهد كرد.

خوشبختي آن نيست كه همراهم مانند من بينديشد، بفهمد، بخواند و بخواهد! بلكه خوشبختي آن است كه او براي خوشبخت شدنش به همراهي من، نيازمند باشد و اين را بارها و بارها بگويد.

حضور ناشناختني بزرگ در لحظه لحظه زندگي‌ام، احساس شادي و خوشبختي‌ام را صد چندان كرده است.

اگر چه مسايل، چه بزرگ، چه كوچك، بسيارند اما خدايي دارم كه از همه‌شان وسيع‌تر است.

هرگز از كسي بت نسازم! چرا كه او هم مثل من سرشار از نقاط مثبت و منفي است. مهم اين است كه برآيند اين همه مثبت و منفي، نقطه‌اي مثبت شود.

شادي بي‌علت، هزار بار بهتر از غمگيني با هزار دليل و علت است.

تنها راه سپاس از خداي بزرگم، شاد زيستن است.

آد‌م‌ها را دوست بدارم تنها به خاطر انسانيت‌شان.

اگر به خدا اعتماد كنم، او هميشه بهترين هديه‌هايش را در بهترين زمان ممكن، در زيباترين كاغذهاي كادوي دنيا مي‌پيچد و برايم مي‌فرستد.

تنها زماني زود از كوره در مي‌روم كه بسيار كم! انديشيده باشم.

براي داشتن يك روز دل‌انگيز، هرگز منتظر كسي نمانم بلكه خودم اولين كسي باشم كه لبخند مي‌زند، سلام مي‌كند و صبح نو را تبريك مي‌گويد.

سلامتي، يكي از آن هزاران نعمتي است كه هيچ وقت نمي‌توانم به خاطرش خدايم را سپاس بگويم.

براي غصه خوردن هميشه وقت كافي و موضوع مناسب پيدا مي‌كنم، كافي است تنها امروزم را به شادي بگذرانم.

هميشه، هميشه، هميشه بعد از هر مشكلي، آسايشي مي‌آيد.

سخت‌ترين كارهايم را در اولويت برنامه‌ريزي‌ام قرار بدهم.

اعتماد به نفس در من رشد نخواهد كرد مگر با رشد ايمان قلبي‌ام.

تجسم حضور خدا در هر لحظه‌اي هر چند سخت و غريب! آرامم مي‌كند.

حتي با نگاهم به آدم‌هايي كه دوستشان مي‌دارم توجه كنم چرا كه عشق زاييده توجه است.

سرسخت‌ترين دشمنانم را هم به خدا وامگذارم.

با هر كسي در حد وسع و فهمش رفتار كنم.

هرگز يك روز را بدون شاد كردن خودم و ديگران (حتي يك نفر) به پايان نرسم.

لبخند، زيباترين، ارزان‌ترين و ماندگارترين هديه‌اي است كه مي‌توانم ببخشم.

خوشبختي، موفقيت و آرامش در سه چيز است؛ توكل، توكل، توكل!

منبع:مجله موفقیت-مهين رضواني‌فرد

درباره مدیریت سایت

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

})
Contact us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Questions, issues or concerns? I'd love to help you!

Click ENTER to chat